• Dutch
  • English
Home
Nieuws
Organisatie
Vrijwilligerswerk
Infomeetings
Sponsorprojecten
Donaties
Ghana en Noord-Ghana
Ervaringen
Foto Album
Forum
Contact
FAQ
Links
 
Login

 
 
Ervaringen (ex-)vrijwilligers

Hieronder vind je ervaringen en tips van enkele NorGhaVo-vrijwilligers die de afgelopen jaren in Ghana  hebben gewoond en gewerkt.

Joanne
(2008) "Ik voelde me soms net een halve Ghanees"

 

 "Mijn tijd in Ghana was in één woord GEWELDIG! Tuurlijk heb ik ook wel eens momenten gehad die iets minder waren, maar die ben ik alweer bijna vergeten door alle mooie momenten die daarna kwamen. Ik heb me verbaasd over het feit dat je in vijf maanden zo'n onderdeel gaat uitmaken van de cultuur, voelde me soms net een halve Ghanees. Het relaxte leventje en het veel tijd met ekaar doorbrengen mis ik in Nederland ontzettend. Bovendien zit in Tamale een stel erg leuke Ghanezen klaar op kantoor om je met allerlei dingen te helpen. Echt super geregeld als ik het vergelijk met de andere organisaties die in Tamale werkzaam zijn. Mijn enige tip: stel je open voor de Ghanese cultuur en het komt helemaal goed!" 

 

 

 

Mieke
(2008) "Zet me maar weer eventjes terug in Tamale"

 "Ik ben nu ruim een maand terug uit het geweldige Ghana. "Je wordt verliefd op het land en wilt niet meer weg", wordt dan gezegd voordat je gaat. Dat lijkt me sterk, dacht ik toen. Ook tijdens mijn verblijf vond ik dat een beetje overdreven gezegd. Maar toen ik uiteindelijk "mijn Tamale" moest verlaten, snapte ik wat er bedoeld werd. Het is heel moeilijk om weg te gaan uit het stadje waar je vier maanden gewoond hebt en waar je zo veel geweldige mensen hebt ontmoet. En hoewel vervolgens in Nederland weer een wereld aan mogelijkheden voor je open gaat, denk ik nog regelmatig "zet me maar weer eventjes terug in Tamale".  

Benoit
(2007) "Het is gewoon fantastisch om in Ghana te zijn"


"De mensen zijn er open, vriendelijk en sociaal. Veel praten is dus de boodschap, maar dat is juist leuk. Je maakt gauw vrienden en je voelt je er heel vlug thuis. Ik heb er de tijd van mijn leven gehad. Zoveel lieve en goede mensen en kinderen heb ik er leren kennen. Ik vergeet ze nooit! De enige negatieve ervaring in Ghana, was voor mij het ziek zijn. Het is echt niet plezant om in Ghana in een ziekenhuis te liggen. Daarom raad ik iedereen aan om iemand bij je te hebben die steun kan verlenen en jou kan helpen bij dringende zaken. Uiteindelijk heb ik het Militair Hospitaal in Tamale wel zeker 20 keer bezocht, terwijl ik er maar drie keer voor mezelf geweest ben. Een aantal keer hebben wij medevrijwilligers van NORGHAVO bijgestaan. Ook als jij ziek bent zijn ze er voor je. Elkaar steunen en helpen op zulke moeilijke momenten is belangrijk! Ghana zit voor altijd in mijn hart! Wie echt nog zou twijfelen om te gaan, zeker niet doen! Je zult zien, nadien zul je er zeker geen spijt van hebben. Daarvoor is Ghana te fantastisch… "

Linda
(2007) "Ik ben heel rijk terugkomen"

“Motiverende voorlichtingsbijeenkomst, indrukwekkend, verwonderd, soms even moeilijk, veel gelachen, overweldigende natuur, interessante cultuur, brood met ei en warme chocolade, water in zakjes, kleuterschool, engelse les geven, vriendelijke mensen, naschoolse opvang, goede Norghavo begeleiding, geweldige leerervaring, persoonlijke ontwikkeling, taalmisverstandje, gesprekken met gastouders, grappige collega’s, frustraties, primitieve villages, oliebollen langs de straat, open riolen, kinderen om verliefd op te worden, ingezameld geld, 45 graden, armoede, how are you, I am fine, koude douche, traditioneel dansen, drummen, rijker mens…”  Zo…. Dat wilde ik even kwijt. Als je nu nog twijfelt moet je je afvragen of je ook zo zou twijfelen als er nu iemand voor je zou staan en je zou vragen of je de kans van je leven voorbij zou laten gaan, je een groot geldbedrag aan zou rijken. Waarschijnlijk zou je het met beide handen aangrijpen. Beschouw het Ghana-avontuur dan maar als dat geldbedrag en grijp het met beide handen aan, want ik kan je verzekeren dat je straks heel rijk terug komt. "

Jaqueline 
(2007) heeft een onvergetelijke tijd gehad

"Ik ben bijna 4 weken terug, maar denk nog bijna elke dag aan Ghana. Ik heb veel geleerd, gezien en ervaring op gedaan. Maar het was soms ook afzien. Toch had ik dat achteraf niet willen missen. Ik zou zo terug willen, maar ik moet weer geld verdienen, haha! Iedereen die twijfelt om te gaan: Gaan! Ik heb er geen moment spijt van gehad. Het is een ervaring voor je (mijn) leven!!! Wat ik zou willen meegeven als tip:
- Ga voorbereid naar Ghana, voor zover dat kan.
- Stel jezelf positief in (dan valt alles mee)
- Wees creatief en gemotiveerd in je vrijwilligerswerk. Mijn werk was soms eentonig en had het idee dat ik meer zou kunnen betekenen. Ik heb me daarbij neergelegd en ervan gemaakt wat ik ervan kon maken. Ik heb geld in kunnen zamelen en hierdoor heb ik o.a. veel kunnen betekenen. Ik heb een voldaan gevoel over mijn verblijf in Ghana en kon me dus gelukkig nuttig maken! "

Simone
(2006) "Vrijwilligerswerk doen en in een gastgezin wonen was voor mij de ideale manier om een indruk te krijgen van Ghana"

"Omdat ik drie maanden lang deelnam aan het dagelijks leven van Tamale, voelde ik mij er zo goed als thuis. Natuurlijk begreep ik na zo’n periode nog niet de helft van de Ghanese cultuur. Maar ik heb enorm genoten van de gewone dingen daar. De dag vroeg beginnen met een frisse “bucket shower”. Dan op mijn fiets tussen de geiten door naar mijn werkplek, onderweg nageroepen door groepjes vrouwen met handelswaar op hun hoofd. Op mijn werk een horde enthousiaste kinderen met snotneuzen in toom proberen te houden voor de gymles. Tijdens de pauze eindeloos kletsen met mijn Ghanese collega’s onder de mangoboom, en me verbazen over de keukenhulp die met haar voorhoofd op tafel in slaap valt. Na het werk een Fanta drinken met de andere vrijwilligers, en nog even langs bij het kantoor van NorGhaVo, waar ik altijd weer allerhartelijkst verwelkomd werd door de Ghanese staf. Om vervolgens bij mijn gastgezin de dag af te sluiten met het kijken naar de zoveelste Nigeriaanse film en het ontmoeten van de laatste mensen in de straat die mij nog niet hadden gezien. "

Eveline
heeft in 2005-2006 in Ghana "een erg leuke tijd" gehad
"Je ontmoet zoveel interessante en aardige mensen, je leeft in een compleet andere cultuur en de instelling van de Ghanezen is zo anders dan die van ons drukke Europeanen. Ikzelf heb in de Dr. Adams Clinic gewerkt. Wat ik deed op een dag was zoveel mogelijk mensen injecteren tegen malaria, van baby’s tot bejaarden. Je ziet in de kliniek een hoop ziekte, verdriet, pijn en nare dingen maar je maakt ook veel leuke momenten mee. Leuk contact met je collega’s, kinderen die jou als blanke erg eng vinden, mannen die je ten huwelijk vragen, vriendelijke gebaren, glurende blikken en de meest aparte vragen omdat je uit een onbekende wereld komt voor ze. Wat me toch het meeste bij is gebleven is de vriendelijkheid van de Ghanezen, ze zullen altijd voor je opstaan, je helpen, vragen zo goed mogelijk beantwoorden en je welkom heten in hun land. Denk dat we daar hier in Nederland nog wel eens van kunnen leren! Ghana-Tamale is een heel ander leven dan hier in NL, maar op een of andere manier groeit het in je…en na een tijdje maken de lights-off, het stof, de hitte, het continu zweten, alle aubrunies hello / aubrunies bye-bye, de bucket-shower, het eeuwige tekort aan water, het getoeter van alle taxi’s, en het eeuwige geklets van de gahanezen (want dat kunnen ze goed en doen ze graag) , de slechte hygiene, de ziektes (malaria, diarree, koorts) en het afdingen je niets meer uit…en dan ben je opeens een ghanian-women en geniet je alleen maar!! En zeg nou zelf…daar ga je uiteindelijk voor! Voor iedereen die twijfelt….DOEN!"

Jannie en Truus  (beide 25) -- Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken  &  Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken  
(2005) werkten en reisden ruim 3 maanden door Ghana:
"We werkten op het Anfaani Children's Home waar we voor de zes baby's zorgden. We gaven ze te eten, verschoonden de luiers, speelden met ze en gaven liefde. Meestal werkten we 's ochtends, maar soms ook 's middags. Na enige tijd wilden we naast dit werk nog wat extra's doen, omdat we op het weeshuis niet onze hele dag konden vullen. Dat initiatief hebben we zelf opgepakt en we hebben vervolgens zelf geregeld dat we ook op het Common Ground Learning Centre aan de slag konden.
Onze beste ervaringen waren het leren van een andere cultuur (m.n. van onze gastfamilie) en het reizen. Praat met ex-vrijwilligers voordat je gaat en ben je vooral erg bewust van de verschillen tussen Ghanezen en jezelf. Respecteer hunleven en manier van werken."

Rinske (25) -- Dit e-mailadres wordt beschermd tegen spam bots, u heeft Javascript nodig om het te bekijken  
heeft in 2004 enkele maanden heel hard gewerkt in Tamale om de Nyohini Computer School mede mee van de grond te krijgen.
"Tijdens de drukke periodes werkte ik van 9 tot 6 op de NCS, maar als het minder druk was alleen in de ochtend. In mijn vrije tijd zat ik onder mangoboom bij vrienden of in een barretje.
Helaas heb ik een vervelende ervaring met mijn gastgezin gehad, die ik uiteindelijk redelijk goed heb kunnen oplossen, maar natuurlijk wel een vervelend is in een vreemd land en een vreemde cultuur. Gelukkig was de staf van NorGhaVo altijd erg aardig en hulpvaardig, al ging dat meestal op de Ghanese wijze en in het Ghanese tempo. Als het me te lang duurde regelde ik zaken gewoon zelf. Het allerbelangrijkste, wat ik vrijwilligers wil meegeven is dat je je open moeten stellen voor een compleet nieuwe, soms vreemde of onbegrijpelijk cultuur!"

Ronald (25)
(2004) was ruim drie maanden docent op een basisschool waar hij wiskunde en science gaf.
"Mijn tijd in Ghana is een periode om nooit te vergeten en dat kwam vooral door mijn gastgezin, die me een geweldig verblijf gaven (ik ben 5 kilo aangekomen :) . Je moet er gewoon niet teveel van verwachten. Ik had hogere verwachtingen, maar nu geeft de wetenschap dat er misschien één of twee kinderen uit mijn klas zijn die in de toekomst leraar zullen worden en dan de hele dag hard zullen werken omdat ze ooit een 'blanke leraar' die dat ook deed, me ook een goed gevoel!"

Lieke (33)
(2003) woonde en werkte vijf maanden op het Resource Centre for People with Disabilities.
"Iedere ochtend was ik van half negen tot een uur of twaalf op het Resource Centre. Ik werkte er op de Special School for children with mental retardation. The Special School is een initiatief van twee docenten. Ik doceerde de leerlingen, gaf feedback aan de andere docenten en heb speel- en lesmateriaal gemaakt. In het begin waren mijn middagen vrij, hetgeen ik jammer vond. In mei ben ik om die reden met Ruud en Martin -twee andere vrijwilligers- een computerklas gestart voor de gehandicapte kinderen. Vanaf dat moment assisteerde ik 's middags ook bij de lessen op de computerschool."

Arianne (24)
(2003) heeft 6 maanden op een daycare in Tamale gewerkt:
"Ik denk dat het verblijf bij m'n gastgezin het meest heb gewaardeerd. Het was gewoon geweldig om mee te mogen maken hoe mensen in een ander land en een andere cultuut leven. Ik was geimponeerd door de wijze waarop ze voor hun familie en vrienden zorgen. Ze hebben het me echt op een fantastische manier naar mijn zin gemaakt en hoezeer ik steeds weer welkom was zal me het meest bij blijven."

Eef (47)
(2003) woonde 3 maanden in Tamale en gaf les op de Clinton Computerschool en later ook op de door enkele vrijwilligers gestarte computerschool in de wijk Nyhoni.
"Ik was de eerste vrijwilliger op mijn werkplek. De mensen wisten niet precies wat ze van me moesten verwachten en de eerste week was de supervisor 'on leave'. Mijn collega's wisten niet precies wat ze met me aanmoesten, dit zorgde voor misverstanden en ik had bijna besloten er weg te gaan. Na een goed gesprek met de medewerkers hebben we de problemen opgelost, de misverstanden uit de weg geruimd en afspraken gemaakt over mijn werkzaamheden en mijn rol op de Clinton Computerschool."

Liduine (27)
werkte van september 2002 tot maart 2003 op een basischool en in het weeshuis in Tamale.
"Als er één tip kan geven aan toekomstige vrijwilligers: GA!!!!!! Het is fantastisch. De introductie was grandioos. Na aankomst wilde ik in eerste instantie meteen het eerstvolgende vliegtuig terug naar Nederland nemen, maar toen ik Buckson en Mohammed zag was alles in één keer goed! De jongens van NorGhaVo hebben een manier van met je omgaan, waardoor je je binnen de kortste keren thuis voelt."

"Mijn mooiste ervaring? Dat zijn er teveel om op te noemen. In de eerste plaats: "NorGhaVo was great". Voordat ik naar Ghana kwam, hield ik er niet van dingen alleen te doen. Maar door de manier waarop Buckson, Jaleel, Frank en Kingsley (en later Alex) me verwelkomd hebben, was ik vreselijk blij dat ik heb besloten in mijn eentje naar Ghana te vertrekken. Ik had binnen de kortste keren vrienden en heb maximaal van Ghana genoten."

Jojanneke (24)
woonde en werkte vanaf september 2002 een half jaar in Ghana. Hieronder vind je enkele tips die ze toekomstige vrijwilligers wil meegeven:
"Het is onmogelijk om je echt helemaal voor te bereiden op je verblijf in Ghana. Ik heb veel gelezen voordat ik het vliegtuig naar Accra nam, maar had nog steeds geen enkel idee wat ik moest verwachten. Niettemin vond ik dat eigenlijk helemaal niet erg! Ga gewoon met een open instelling, veroordeel de Ghanese gebruiken niet, die zoveel anders zijn dan de onze. Probeer aan de nadere kant ook niet als een Ghanees te leven. Ik heb het een paar weken geprobeerd en merkte al snel dat dat onmogelijk is. Je bent nu eenmaal geen Ghanees. Wees jezelf, pas je aan en leef het Ghanese leven, zolang je je er lekker bij voelt!"

Barbara (29)
(2002-2003) is voor een half jaar met NorGhaVo naar Ghana gegaan. Ze werkte in die periode op een basischool en hielp mee in het weeshuis.
"Mijn werkdag startte rond half 8. Rond die tijd lette ik een beetje op de kinderen. Een uurtje later begonnen de lessen. Ik gaf les aan de zesde klas van de primary, die ik 'english', 'mathematics', 'environmental studies', 'moral and religious education' en 'integrated science' gaf. Hoewel het helemaal niet was wat ik ervan verwachtte, ben ik erg blij dat ik hier werkte omdat ik echt nodig was en het werk nuttig. Er was voldoende te doen!"

Wout-Jeroen (26)
(2002-2003) heeft samen met zijn vriendin 4 maanden vrijwilligerswerk gedaan in Ghana:
"Mijn vriendin Liesbeth en ik woonden bij Joe & Mary die ons behandelden als hun eigen kinderen. De gesprekken die we aan de ontbijttafel hadden zal ik nooit vergeten! Mijn meest fantastische ervaing was het spelen van een voetbalwedstrijd in de gloeiende hitte met enkele vrijwilligers en heel veel Ghanezen. Belangrijk is je open op te stellen als je naar Ghana vertrekt. Zorg ervoor dat je initiatief neemt en wees ondernemend op je werkplek. Dat zal heel veel voldoening geven."

Stefanie (23)
(2002) uit Duitsland ging in de zomer van 2002 met NorGhaVo naar Tamale:
"In my spare time I spent time with the locals, often at Giddipass Bar, or visited neighbours of my host parents, wrote e-mails, letters or in my diary. My commands to future volunteers would be to get as close to the culture as possible and learn from your experiences intensively. Of course there were annoying experiences as well. I didn't like people talking to five others about any matter instead of talking to me personally. But even if there are bad days, enjoy each single day of your stay, because in all it will become of great enrichment for yourself."

Eefje (24)
(2002-2003) woonde en werkte een half jaar via NorGhaVo in Ghana:
"Mijn hele verblijf was echt fantastisch! Vooral de eerste maanden. Alles is overweldigend en iedereen was aardig. Wat vooral zo leuk was, was dat alles nieuw is en er zoveel te ontdekken viel. Op een gegeven moment wordt het hele plaatje van de cultuur scherper en merk je dat elke cultuur zijn goede en mindere kanten heeft. Het meest positieve dat ik heb meegemaakt was wel de gastvrijheid die mijn gastfamilie liet zien. De mensen waren grandioos aardig en gaven me alle vrijheid die ik wenste. Ze hebben er echt voor gezorgd dat ik me in Tamale heb thuisgevoeld. Helaas waren er ook "vrienden" die ik dacht te kunnen vertrouwen, die me teleurstelden. Het was soms moeilijk in te schatten wie ik kon vertrouwen en wie niet."

 
   
vrijdag, 5 juni 2009   ·   © 2006 NorGhaVo   ·   Design door Root4u   ·   Draaiend op Joomla!